این بود صحبت های عشق من

............

فکر کردی دروغه باز پیشت میشینم

دیگه ازت دل بریدم ازت خیری ندیدم

بی وفااااااااااااااااااااااا

دیگه حوصله ندارم میرمو تنهات میذارم

به خدااااااااااااااااااااااا

غیر از من کی اومد جمله دوست دارم رو بهت گفت

چه جور عشقمو گرفت ازت مفت

بگو کی اومد بهت گفت

کی میخواست نباشم                       تو سکوتم بی صداشم

              تو بودی خواستی ازت جداشم         تو خواستی برم نباشم

می گفتی با من میمونی اما باز از این غریبی

بدون توجه من یکی دیگرو میدیدی

تویه دفترچه قلبت    عکس غریبه میکشیدی

حتی واسه یه لحظه عشقمو لایق ندیدی

غیر از من کی اومد جمله دوست دارم رو بهت گفت

فکر میکردم ایمان بیشتر از اینا برات ارزش داره.....

بازم میگم خدا نکنه یکی یکی رو دوست داشته باشه...

نه ایمیلی نه آفی نه .............

حتما داری جبران میکنی؟!!!

فرانک چرا اینجور شدی؟

آخه مگه من جز عاشق تو بودن چه گناهی کردم که اینقده داری اذیتم میکنی؟

نمیدونم.......... خداااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا

کاش............. 

چرا فرانکم ایجور شد!!!!!!!!!

انتظار داشتم فرانک لااقل یک آف یا یک ایمیل برام میزد ولی اصلا هیچ خبری ازش نیست.

هر جا و با هر کس و در هر حالتی که هست خوش و سالم و سلامت باشه.

و قصه ما ................

ای معنای انتظار یک لحظه بایست

دیوانه شدم به خاطرت کافی نیست ؟

یک لحظه بایست

یک جمله بگو

تکلیف دلی که عاشقش کردی چیست؟

        همین طور دست خالی که نمی روم

        خاطره هایم را حتی

         با خود می برم . . .

        چمدانی باز کرده ام . . .

        به وسعت همه روزهایی که داشتیم

        و هی . . . خاطره ٬ خاطره . . . خاطره

        ردیف ٬ ردیف پرش می کنم

        بر که می گردم

        پر شده ها خالی شده اند . . .

        . . . چه می کنی با خاطره هایم  ؟

        چمدانم را هنوز نبسته ام

        و در این فکرم  . . .

                                     که با خاطره هایم چه می کنی ؟

فرانکم

۱هفته دیگه مثل امروز تویه همین ساعت ها پیش همیم.

امیدوارم یکی از بهترین روز های عمرت باشه

برای من بهترین روز عمرم میشه. چون...........

دوستت دارم فرانکم

می کشندم که ز راه تو کنارم بزنند

چشم های تو کجایند که زارم بزنند

راه چشمان مرا بر تو گرفتند چه سود؟

بی تو یاغی تر از آنم که مهارم بزنند

زخمه عشق توام گر بنوازند به چنگ

شیون ساز توام گر به سه تارم بزنند

سر چشمان تو هرچند شلوغ است بگو

سرکی هم به دل بی کس و کارم بزنند

برسرمقبره ام عکس تو را خواهم کوفت

دیگر ساعتی بر دست من نخواهی دید!من بعد عبور  ریز عقربه ها را مرور نخواهم کرد!وقتی قراری  بین نگاه  من و بي اعتنايي نگاه تونيست،
ساعت به چه کار من می آید؟؟؟
می خواهم به سرعت پروانه ها پیر شوم!مثلِ همین گل سرخ  لیوان نشین،
که پیش از پریروز شدن امروز مي پژمرد!
دوست دارم که یک شبه شصت سال را سپری کنم،
بعد بیایم و با عصایی در دست،
کنار خیابانی شلوغ منتظرت شوم،
تا تو بیایی،مرا نشناسي!!
ولی دستم را بگیری و از ازدحام خیابان عبورم دهی!حالا می روم که بخوابم!خدا را چه دیده اي؟
شاید فردا
به هیئت پیرمردی برخواستم!تو هم از فردا،
دست  تمام پیرمردانِ وامانده در کنار  خیابان را بگیر!دلواپس نباش!!آشنایی نخواهم داد!قول می دهم آنقدر پیر شده باشم،
که از نگاه کردن به چشمهایم نیز،
مرا نشناسی...!

نمی دانم مسافر کدام غروبم که این چنین خواستهایم بوی ناامیدی می دهد!!

باز دوری وجدایی وبی خبری از لحظه های بی تو

لحظه های من پر شده از توو با تو بودن برای همیشه

حس بودن در کنارت ولمس تنهایی تو وهمآغوشی تو

                  میخکوب

خون چکد از پیکرم

                      محکوم باورهای خویش

بوده ام دیروز هم اگاه از فردای خویش

دوست داشتن کم گناهی نیست میدانم

سزاوارم......

               رواست......

انچه بر من میرسد

زین ناسزا تر هم سزاست

در گذر گاهی که کینه و بی اعتمادی فرمانرواست!!!

تو مثل راز پاییزی و من رنگ زمستانم
چگونه دل اسیرت شد قسم بر شب نمی دانم
تو مثل شمعدانی ها پر از رازی و زیبایی
و من در پیش چشمان تو مشتی خاک گلدانم
تو دریایی ترینی آبی و آرام و بی پایان
و من موج گرفتاری اسیر دست طوفانم
تو مثل آسمانی مهربان و آبی و شفاف
و من در آرزوی قطره های پاک بارانم
نمی دانم چه باید کرد با این روح آشفته
به فریادم برس ای عشق من امشب پریشانم
تو دنیای منی بی انتها و ساکت و سرشار
و من تنها در این دنیای دور از غصه مهمانم
تو مثل مرز احساسی قشنگ و دور و نامعلوم
و من در حسرت دیدار چشمت رو به پایانم

یک نفر نیست که غم های مرا بشناسد

دل عاشق، دل تنها ی مرا بشناسد

حجم خاکستری غربت تنهایی من

یک نفر نیست که دنیای مرا بشناسد

یک نفر نیست که از خاموشی چشمانم

شب یلدای غزل های مرا بشناسد

یک نفر نیست که در نیمه شب دلتنگی

غم پنهان، غم پیدا مرا بشناسد

یک نفر نیست که از شعله سوزنده اشک

طلب عشق و تمنا ی مرا بشناسد

یک نفر نیست که غم های مرا بشناسد

دل عاشق ، دل تنها ی مرا بشناسد

بگذار فاصله من وتو کمتر از آنی باشد:

که میخواهیم و نمیتوانیم

که میتوانیم و نمیگذارند

بگذار میان من و تو فاصله ای نماند

به خاطر خودت،

و نه به خاطر من!

که به خاطر این عشق دوستم داشته باش

بیش از آنی که من دوستت دارم

با تو هستم فرهاد ....

تیشه بیهوده بر این کوه مزن !

که دگر شیرینی ، دیده اش گرم تمنای تو نیست

و صدایه زدن تیشه ی تو قلب بی ارزش من را به تپش

باز نخواهد آورد ...

در زمستان بلندی که گذشت ...

قلب من در قفس جسم ، قدمی مانده به دیوار عدالت پژمرد

قلب من طوری مُرد ؛

که دگر آن نفس گرم تو هرگز نتوانست مرا زنده کند ...

شاید از روز ازل ؛

از همان روز که گویند خداوند ِ بزرگ

از دَم ِ خود به بشر عشق دمید

من به بازی پی ِ دیدار شیاطین بودم

و یقیین در آن روز

اولین کس که خداوند در او عشق دمید

تویه مجنون صفت و عاشق و شیدا بودی

با تو هستم فرهاد ... !

مشت بیهوده بر این خانه مزن  !

که فرو ریخته این میکده از باد خزان ...

سلام

برای آخرین بار آمدم یه کامنت بنویسم و برم

شبهای پر تلاطم زندگی ما آدما خیلی سریع و خیلی زیبا و پر معنا میگذره!

چه خوبه ما آدما با هم و در کنار هم باشیم تا این شبا واسه همه خوب بگذره..

فاصله های عددی و مایل ها و کیلومتر ها هیچ وقت معنا نداره......

دل هامون وقتی پیش هم باشه اون وقت خیلی خوب میشه!!!!!!

زمانی دل های ما پیش هم هست که حرفامون با دلمون یکی باشه.........

بعضی وقتا قربون صدقه رفتن واسه هم خیلی کار ساز واقع میشه و راه گشای خیلی از مشکلات میشه!!!!!!

به هر حال فرانک این تابستون به من اجازه داده ببینمش.....

خیلی بابت این موضوع خوشحالم ولی یه نگرانی منو اذیت میکنه که نکنه تا اون روز تصمیمش عوض بشه و اون روز بگه ........هیچی............

ولی هر جور شده من همون نیمه های اول تیر هر جور شده به هر قیمتی باید ببینمش و بهش ایمان رو نشون بدم و بگم من اینم اگه این ایمان به کلاسش نمیخوره همین الآن بگه تکلیفمون رو........

ولی تکلیف من مشخصه با فرانک موندن و حتی اگه با یه نفر دیگه بره نمیزارم هیچ غم و غصه ای داخل زندگیش وارد بشه.........

این حرفا رو میگم چون میدونم فرانک اینجا نمیاد و نمیخونه حرفای دلمو........

دوست دارم اونم مثل خودم تویه این راه دیوونه بازی در بیاره تا بفهمه چقدر با حال و با مزه هست این عشق...........

امیدوارم هر جا و با هر کی هست سالم و خوشبخت و خوشحال از این زندگی ۷۰-۸۰ ساله باشه و حسابی معنای زندگی رو درک کنه.........

از همتون ممنونم بابت اینکه لطفتون رو ازم دریغ نمیکنین..........

واسه فرانک و من دعای ویژه ازتون طلب دارم.........

یا علی

خدا نگهدار

تـب دوری ز تـــو و گــریـه ی پـنـهـــانی من

جز تو آن کیست که حسرت ز دلم پاک کند

مـژده ی صبح شود بـــر شـب یـلدایی من

وز غـم هجرش فـراوان سوختم

دل بسی بی تـــاب امــا دم نزد

صــبــر را در مـکـتبش آمـوختم

سـاقـیـا امـشـب تـو بـر بـیـتـابی ام غـمخوار باش

دل به هر کس داده ام آنرا به بی مهری شکست

سـاقـیـا امـشـب بـر ایـن صـد پـاره دل دلـدار باش

حـرف دل بـا هـر کـه گـفـتـم طـعنه ها شد پاسخم

سـاقـیـا امـشـب تو خود محرم بر این اسرار باش

هـرچـه کـردم نـاکـسـان بـر کـوس رسـوایی زدند

سـاقـیـا امـشـب مـــرا آن پـــرده ی ســتـّـار باش

بـس کـه بـیـداری کـشـیدم رفـتـه خواب از یاد من

سـاقـیـا امـشـب تــو بــر بـالـیـن مــن بـیـدار باش

منم كه ديده نيــــــــالوده‏ام به بد ديدن‏

وفا كنيم و ملالت كشيم و خوش باشيم‏

كه در طــــريقت ما كافرى است رنجيدن

سلام

نمیدونم دیشب چی شد که فرانک یه دفعه قطع شد و دیگه نیامد

امیدوارم مشکلی واسش پیش نیامده باشه

دیشب بهم جازه داد که بالاخره برم شهرشون و ببینمش........ خیلی خوشحالم

نمیدونم چرا من دارم این حرفا رو میزنم!!!!

ولی دوست داشتم فرانک هم همون جور که من نازش رو میخرم نازم رو میخرید.......

اینقدر بی معرفته که حتی بعضی وقتا میگم که چرا روزا و شبام رو اینجور میگذرونم و واسه کسی میگذرونم که حتی یه ذره ارزش واسم قائل نیست و فقط فکر میکنه ایمان غلام حلقه به گوش خانمه!!!!!!

کاش هیچ وقت از شبام و روزام و گریه هامو حرفای دلم واسش هیچی نمیگفتم و شاید اون موقع بیشتر مورد توجه قرار میگرفتم.......

ایمان فقط یک سایه از.................... هیچی

قراره من آدم باشم!!!!!!!!!!!

باز دلم خوش شد و خواستم همه چیز رو خراب کنم.............

ولی واقعا عشق و ابرازش اینجوره؟؟؟؟

چرا واسه من شده نابود کننده و واسه فرانک شده دیوونه بودن ایمان؟

چرا اینقدر باید دلم بگیره؟

چرا حس تنهایی میکنم مگه عاشق عشقش رو همیشه پیش خودش نمیبینه؟

پس چرا چرا چرا؟

کی میتونه جواب این سوالام رو بده؟!

خدایا فرانکم رو خوش بخت کن.... 

        از پشت پنجره هاي بسته تو را مي خوانم

       هنگامي كه قاصدك مي آيد با او نام تو را فرياد مي زنم

        با شاپركها در آسمان آبي هم صدا مي شوم

       و با باران نام تو را بر لب جاري مي سازم

       و فرياد مي زنم :

      به كوچه هاي قلبم بازگرد

      ولي افسوس

      صداي من يكي پس از ديگري در لا به لاي حرفهايت گم مي شود

      و باز هم من دوستت دارم...

      (آره بازم من دوستت دارم ولی کاش میدونستی)

کوتاه ميشه واسه اونايي که شادن

دير ميگذره براي اونايي که منتظرن

زود ميگذره براي اونايي که عجله دارن

اما

ابدي ميشه براي اونايي که عاشقن

 کاش می شد با نگاه شاپرک عشق را بر آسمان تفهیم کرد ،

 کاش می شد با دو چشم عاطفه قلب سرد آسمان را ناز کرد ،

 کاش می شد با پری از برگ یاس تا طلوع سرخ گل پرواز کرد